2 spennandi hlutir sem ég hef gert í vikunni

• Leikið mér með geislavirk efni
• Fengið frumurnar mínar til að framleiða LL-37 ( vona ég)

Já, í eðlisfræði tíma í gær þá mætti kennarinn með geislavirk efni í stofuna til að leyfa okkur að fikta. Þess má geta að þetta voru litlir teningar í plasthylki þannig að engir alfa geislar komust út, einungis beta og gamma geislar sem er nú ekkert big deal.

Við erum sem sé að fara að vinna svo kallað Group 4 verkefni en þá er ákveðið eitt þema fyrir öll raunvísindin og svo er fólki skipt í hópa og hver hópur þarf að vinna að fyrirlestri og plakati um þemað. Sértu í fleiru en einu raunvísindafagi þarftu að gera eitt í hverju. Í þetta skiptið var ákveðið að hafa topicið: Aluminium smelters ( álver).

Í eðlisfræði ætlum við að mæla virkni áls  til að blokka geislun, mjög spenndi. Svo skemtilega hljóð sem heyrast frá the ray dectectors… geislunar nemar á íslensku?!? veit ekki.

Svo er ég að vinna að minni skemmtilegu rannsókn uppi í HÍ með Eduardo. Er alveg að verða búin. Kláraði að rækta frumurnar í síðustu viku og að færa þær yfir á 6 hólfa frumu diska. Skipti síðan um æti á þeim þannig að það væri ekki neitt bakteríudrepandi í ætinu ( ég ætla að mæla hversu mikið frumurnar framleiða af því, þannig ég vil ekki hafa það í ætinu), blandaði síðan LCA gallsýru við tvö hólfin, Bu gallsýru við önnur tvö og í hinum tveimur hólfunum er svo “the controlled group”.
Í dag tók ég ætiblönduna úr hverju hólfi og lét í 2ml tilraunaglös, síðan henti ég frumunum. Það var sárt, var orðin mjög náin þeim.
Síðan frysti ég ætið í -80°C.

Annars er það bara læra meira eins og motherfucker… I’ll do that…now

Sandra

Women and cars!

Ég verð að deila með ykkur einu af mínum uppátækjum sem gerðist hérna fyrir nokkrum dögum, aulinn ég!

Þannig er mál með vöxtum að ég var á rúntinum á sunnudaginn þegar ég átta mig á því að ég er eiginlega með ekki neitt bensín á bílnum. Ég keyri að næstu bensínstöð en þegar þangað er komið átta ég mig á því að ég er eingöngu með 500 kr seðil á mér. Ojæja, það ætti að nægja heim. Þannig ég byrja að dæla, og eins og svo oft áður er ég með hugan einhverstaðar allt annars staðar. ” Skömmu” seinna tel ég mig hafa dælt 500 kr á bílinn og rölti inn til að gera upp. Þá kemur í ljós að í staðinn fyrir að taka bensín fyrir 500 kr þá tók ég bensín fyrir 5000 kr!
Ég get sko sagt ykkur að ég sprakk úr hlátri fyrir framan aumingja afgreiðslumanninn, honum fannst þetta sko ekkert fyndið.  Þannig ég varð að gera tilraun til að útskýra mig og sagði
,, Sko, ég tók bensín fyrir 500 kr!” og þá kom á hann fát og hann varð enn alvarlegri á svipinn og ég fékk þetta…”UGHH… WOMEN AND CARS!” -look.
Vitaskuld hringdi ég í Þór og hann bjargaði málunum. Nú eru 4 dagar síðan og nálin er enn staðsett fyrir ofan F-ið sem táknar full.

Annars er ég byrjuð á rannsókninni minni uppi í Öskju með Eduardo. Mjög spennandi, mér leið eins og ég væri komin um borð í geimskip fyrsta daginn. Hlakka til að halda áfram.

Sandra

Framtíð okkar í nýju landi

Í dag vaknaði ég eldhress eftir andvöku nótt. Fór upp í skóla, klæddi mig í skær grænan bol, nældi á mig miða sem á stóð  ,, Ritari/secratary”, dróg upp tölvuna mín, settist niður og beið. ( Þeir sem horfðu á fréttirnar í kvöld gætu hafa séð mig)

Í hátíðarsal MH var haldin ráðstefna í dag. Ungir innflytjendur að tala við unga innflytjendur og deila með þeim reynslusögum úr íslensku þjóðfélag. Ég skrifaði allt niður sem sagt var og þó ég væri með krampa í fingrunum eftir að hafa ritað á fullu í 5 tíma þá skemmti ég mér bara þó nokkuð vel.

Það er ákaflega áhugavert að heyra raddir minnihlutans. Heyra hvernig það er að flytja til íslands og þekkja ekki neitt? Heyra hvernig við íslendingar tökum á móti þessum hóp?
Það voru þó nokkrir einstaklingar frá mismunandi löndum sem héldu erindi t.d. frá Víetnam, Kólumbíu, Mexico, Kína og Úkraínu. Það var talað um hvernig það er að reyna að komast inn í íslenskan háskóla með erlent stúdentspróf, hvernig er að vinna á íslandi og hvernig það gangi að læra íslensku. Allir sem töluðu, töluðu á íslensku sem mér fannst alveg frábært.

Ég lét nú lítið á mér bera þar til að ég lenti allt í einu í dramtísku augnabliki.

Það voru umræður eftir erindin, fólk mátti koma upp í pontu og tala um það sem það vildi og svona. Þó nokkrir fóru upp og var rætt um skólakerfið og ýmislegt.
Það hefur lengi verið mér hjartansmál hvernig farið er með innflytjendur á vinnumarkaðinum, að þeir hafi sömu réttindi og aðrir í sinni stöðu og að fólki sé alls ekki mismunað fyrir hvaðan það kemur.
Ég var að hugsa um að fara upp á svið og segja hvað mér lá á hjarta en þorði því ekki. Svo hugsaði ég

,, Ef ég vil hafa einhver áhrif, er þá ekki best að gera það fyrir framan 300 innflytjendur sem eru að hlusta og blaðamennina. Það hlýtur einhver að hlusta á mig”

Þannig ég ákvað að fara upp. Ég sagði þeim frá vinkonu minni sem kom frá Póllandi og fór að vinna og var alveg hörkudugleg. Hún var svo dugleg að hún var sett yfir vaktirnar sínar og allt. Annar innflytjandi, frá Skandinavíu, kom á sama tíma og fór að vinna í alveg sömu stöðu. Báðir aðilar eru að klára masters nám í sálfræði og eru alveg jafn hæfir. Nema þessi frá skandinavíu fær 1100 kr á tímann en sú pólska 700 kr á tímann og bara 1100 á milli 6-8 á morgnanna!

Ég sagði

,, Þetta er svo rangt, það er verið að brjóta á réttindum ykkar. Ég vil biðja ykkur, ef þið verðið vitni af því að það er verið að borga ykkur lægri laun en öðrum í sömu stöða að standa upp og segja eitthvað. Berjist fyrir rétti ykkar!”

Og þá bara stóð allur salurinn upp og fór að klappa, þannig ég gat ekki haldið áfram. Ég varð svo hissa, það var eins og væri að segja eitthvað alveg hrikalega merkilegt. Leið alveg eins og kjána! Ég sagði þeim síðan að þau væru ekki bara að berjast fyrir sjálf sig, heldur líka fyrir alla hina sem er verið að brjóta á og það væri mikilvægt að ná jafnrétti fyrir útlendinga á íslandi.

Þetta fannst fólki ákaflega merkilegt. Síðan settist ég niður, þá kom til mín fræðslufulltrúi Eflingar og hrósaði mér fyrir mitt innlegg og vildi endilega fá síman hjá mér svo hann gæti tekið við mig viðtal fyrir næsta tölublað Eflingar! Ég bara sure…

Lífið er ótrúlegt!
Sandra

Gangandi vegfarendur

Það blæs ansi hressilega. Ég er á gangi eftir Austurstræti seint um kvöld. Ég dreg húfuna neðar og þrýsti öxlunum upp. Hendurnar eru týndar í vösunum.
Þegar kemur að því að fara yfir  Lækjargötuna lendi ég á rauðum kalli. Vonsvikin stoppa ég eins og löghlýðinn borgari þó mér sé skítkalt og það blási upp undir pilsið.
Bílarnir þjóta af stað, leigubílar þar fremst í flokki. Skyndilega birtist gráhærður maður og æðir út á götuna, hann er innan við 10 cm frá því að láta keyra á sig. Stoppar hann? Nei, hann sparkar í bílinn, sem hafði hægt á sér, af öllu afli og öskrar af bræði á eftir honum. Hann heldur síðan áfram eins og ekkert sé þegar hinir bílarnir flauta á hann, því maðurinn stendur, jú, á miðri götu.
Ég stend ringluð eftir, og bíð eftir mínum græna manni.

Á föstudaginn voru Kata og Jói með rauðvíns og ostaboð heima hjá sér. Það var rosalega huggulegt og þakka ég kærlega fyrir mig. Þau eru búin að koma sér bara þónokkuð vel fyrir í íbúðinni sinni. Ég vona að fleiri slík boð verði haldin.

Sandra

Brot úr daglegu lífi

Ímyndaðu þér að þú standir með lokuð augun

Þú heldur þér í stöng

Gólfið undir fótum þér er á ferð
-Til hægri
-Til vinstir
-Upp
- Niður
- Á ská
… það hristist

Þú stendur á gólfinu og heldur þétt í stöngina til að halda jafnvægi

Það er þungt loft allt í kring

Það kemur einhver við þig
-Við rassinn
- Við bakið
-Við hárið

Og stígur svo á tærnar á þér!

Þú opnar augun

Við þér blasa hinar 149 manneskjurnar sem ákváðu að taka þennan sama strætó og þú í morgunsárið!

Sandra

Yfirlit

Hvað ætli ég hafi svo verið að bardúsa síðasta mánuðinn eða svo

Ég hef

• Trúlofað mig ( jibb, it’s official)
• Farið til Köben
• Farið í Tívolí
• Unnið sem dyravörður
• Varið mig fyrir hnífsárás
• Sagt yfirmanninum til syndanna
• Hringt á lögguna
• Farið í fuck kreisí partý
• Kvatt Anniku
• Skrifað tvær skýrslur og ritgerð
• Hreyft mig daglega
• Djammað með Kötur ( first time ever, skál fyrir því)
• Haldið uppi samræðum á frönsku, þrjú kvöld í röð.
• Æft Taekwondo
• Eignast bakaraofn sem er minni en örbylgjuofn
• Bakað pizzu í ofninum
• Tekið þátt í skipulagningu á ráðstefnunni “Framtíð okkar í nýju landi” fyrir innflytjendur
• Unnið á bóksafni skólans
• Skoðað tilraunstofuna í Öskju, raungreinahúsi Háskóla Íslands
• Skoðað mennskar ristilfrumur
• Horft á allar Bourne myndirnar
• Hitt Nönnu
• Talað við Gíbbos

….bara svona brot af því besta.

Ég ætla ekki einu sinni að byrja á því sem ég hef ekki gert

Sandra

Nightwatch!

Ég er á næturvakt… *geisp* Nú hváið þið og segið við sjálf ykkur.

,, En ég hélt að þú værir þjónn!” og svo klórið þið ykkur í kollinum án þess að botna í neinu. En ég, hins vegar, er þjónn, það fer ekkert á milli mála, en ég er náttúrulega snargeðveik líka. Ég er að leysa af í móttökunni á hótelinu í nótt, og í gær.

Mwhahaha… áður en þau verða búin að snúa sér við þá verð ég búin að taka yfir hótelið. Ég get í raun valið hvað ég vil gera í vetur hérna á þessum stað, get valið hvort að ég vilji vera yfir í morgunmatnum um helgar, þjónn, barþjónn eða næturvörður!

Það er ekkert svo slæmt að vera á næturvakt, maður er eiginlega bara að chilla í tölvunni eða þá að brjóta saman þvott.
Reyndar áðan þá fann ég allt í einu rosalega sterka bruna lykt og við þutum af stað til að tjekka hvaðan hún kæmi. Það væri ekki neitt voðalega spennandi ef að myndi kvikna í fullbókuðu hótelinu sem er í tveim 100 ára húsum ( uppgerðum en samt upprunalegum)! Við fundum svo eldinn… úti. Það var búið að kveikja í kerru upp við húsi við hliðina á, þar sem að skíðlogaði í timbri og steinull. Ég hringdi á lögreglu og slökkvibíl þannig það reddaðist, en manni var samt svolítið brugðið.

Í gær var ég vakandi í 26 tíma straight, fór heim og svaf í 5, og er svo komin aftur núna á tólf tíma vakt, fer heim klukkan 10 og kem svo aftur klukkan 6… *geisp*

 Pí is out
Sandra

Loksins komin í smá frí!

Þið afsakið bloggleysið en eins og mörg hver ykkar vita þá er ég geðsjúklingur og þar af leiðandi geri ég klikkaða hluti.  Ég til dæmis samþykkti að vinna 16 daga í röð í byrjun júlí. Það er klikkun. Stelpan sem að vinnur vaktirnar á móti mér stakk af til Frakklands. Þannig ég var í raun sú eina sem gat unnið fyrir hana.

Ég var alveg búin á því síðasta daginn og ég er bara nokkuð ánægð með að vera komin í nokkurra daga frí. Ég bað um að fá frí næstu helgi og vann í staðinn síðustu helgi… ég fæ kannski ekki frí. Þá verð ég ótrúlega fúl!!!! Ég ætla norður í sumarbústaðinn minn, ég hef ekki komið í sumarbústaðinn í 1 og hálft ár! Mjög skrítið þar sem ég nánast ólst upp þarna.

Ég fór til Vestmanneyja í lok  Júní, það var mjög gaman, gott að fara og slappa af með ástvinum. Annars hef eg ekkert að segja… bara að chilla, er að hugsa um að fara  að eyða peningum eða eitthvað.

Já…. 8. syndir btw.

1. Kaffi…. Just can’t get enough
2. Ég predika trúleysi
3. Ég níðist á ameríkönum
4. Ég þoli ekki húsverkin
5. Ég týni nánast öllu sem að mér er rétt
6. I’m a big,big spender
7. Ég elska litla krúttlega hluti sem ég hef ekkert við að gera
8. Ég er allt of löt við að hafa samband við vini mína!!!!

Sandra

Esjuferð!

Ég hef nælt mér í bakteríu, mjög alvarlegan sjúkdóm sem er nánast ólæknandi og tekur sér bólstað í hjartanu á manni en hefur einnig mjög skaðleg áhrif á veskið manns. Þessi baktería er kölluð útivist. Eftir að hafa verið innilokuð í borginni í allan vetur og meira en það þá hef ég tekið slíku ástfóstri á náttúrunni að ég get ekki beiðið með að komast aftur út fyrir bæjarmörkin til að ana um fjöll og fyrnindi.

Ég, Helena og Annika áttum allar saman frí á Þriðjudaginn og ákváðum því að skella okkur upp á Esjuna. Það viltu nú svo vel til að það var glampandi sól og hiti, engin vindur og skyggnið alveg ótrúlegt. Við gengum bara upp í stuttermabolum en vorum samt að deyja.
Ég hef aldrei áður komið upp á Esjuna og þetta var því alveg kjörinn dagur. Þvílík fegurð, úff! Blóm alsstaðar og útsýni allaleið yfir á Snæfellsjökul. Það var líka gaman að hafa Anniku með, en hún er svíi, því hún var alveg þvílíkt undrandi á þessu öllu saman. Ekkert smá gaman hjá henni.
Helena breyttist reyndar í fjallageit og hljóp upp á meðan ég og Annika stóðum móðar og másandi í brekkunum, þetta er nefnilega töluvert bratt og ekkert eitthvað ísí písí ganga. En alveg fullkomlega þess virði. Mér tókst reyndar að sólbrenna, sko að sólbrenna mjöööög illa. Hef varla getað sofið síðustu nætur út af sársauka þegar ég hreyfi mig. Samt bar ég á mig sólvörn, tvisvar!
Ég og Annika skelltum okkur svo í sund á eftir og nutum blíðunnar. Ég læt myndir fylgja

 Annika við ræturnar

 Flott náttúra

 Fullt af lúpínu

 Ég og Annika

 Útsýni yfir borgina

 Annika on top of the world!

 Helena og Annika

 I’m rocking the world!

 Helena í sólbaði þegar niður er komið

 Annika í stuði

PI is out
Sandra Mjöll

Hot as Ice ;)

Well, well well… here I am again. Nothing much to say really, nothing new.

I had last tuesday off and went with a group of people from hotels in Reykjavík to a glaciertrip. Me, Helena, Ylfa, Charles and Nicolas were the only persons from Hotel Reykjavík Centrum. I had a lot of fun even though we got the worst weather expected, the typical Icelandic one. Rain, bit of wind, more rain, and a mystical fog.

This trip was a typical ” let’s ride in a bus” one and we started by going to Ölkelduháls which is just outside the city on Hellisheiði. We then went to see Seljalandsfoss were me and Charles walked a round and went behind the waterfall. It was so cool, even though it was just like taking a shower, and beautiful too. After that we went to Skógarfoss which I didn’t find as impressive but again me and Charles were the heros and we walked up these thousands of steps to get to the top of the waterfall. I had been to the gym the day before and had sore muscles in my legs. But it was rewarding and good exercise, to bad that all the others had to wait for us

We then drove to the glacier, Sólheimajökull, which is a small glacier attatched to Mýrdalsjökull. We got crampons ( mannbroddar) and ice axes, and a little bit of demonstration in ” how to walk on crampons”. The glacier was beautiful but still it was a little bit of disappointment because we so little time and it wasn’t exiting enough. Propably because we were in a group of 17. I think it would have been more fun if we had only been like five and had more time to feel alone on the ice.

Here are some pictures…

 Rosalega sæt stelpa

  Seljalandsfoss

 Seljalandsfoss

  Charles almighty

 Skógarfoss

 Upp upp upp á fjall

 What a cool ice cave

 Ylfa og Helena

 I was there as well

 Pi is out
Sandra